Anadolu’da miras paylaşımlarında oldukça yaygın bir uygulama olan ‘Ölünceye kadar bakma’ sözleşmelerine dair Yargıtay’dan emsal nitelikte bir karar çıktı. Arsa karşılığında dedesine ölünceye kadar bakma sözünü akide bağlayan torun, miras karşılığında bakım yükümlülüğüne uymayınca şoku yaşadı.
Torununun sözleşmeye aykırı olarak bayramda dahi ziyaretine gelmediğini öne süren dede, ‘bakım sözleşmesi’nin feshi ve tapu iptali davası açtı. Yıllar süren davaya son noktayı koyan Yargıtay, dedeyi haklı bulup tapuyu iptal etti.
Yaşı ilerleyen dede, eşi ölünce kendisine ölünceye kadar bakma karşılığında torununa arsa verdi. Tapu Müdürlüğü’nden arsayı torununun üzerine yapan dede, aradan geçen sürede hayatının şokunu yaşadı.
İHTİYAÇLARINI GİDERMEDİ, BAYRAMDA DAHİ ZİYARET ETMEDİ
‘Ölünceye kadar bakma sözleşmesine’ uymayan torun, dedesinin yemeklerini yapmadığı gibi bayramlarda dahi ziyaretine gitmedi. Tüm ikazlarına rağmen geri adım atmayan torun için dede sürpriz bir yol izledi.
TAPU DEVRİNİN İPTALİ İÇİN DAVA AÇTI
Sözleşmenin feshi ve tapu tescilinin iptali için mahkeme kapısını çalan dede; 83 parselde kayıtlı taşınmazın bir kısım hissesini ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile davalıya devir etiğini, davalı ve ailesinin kendisiyle ilgilenmediğini, bakmadığını, bayramlarda elini öpmeye dahi gelmediğini öne sürdü.
Hastalanıp hastanede yattığında davalının ziyaretine gelmediğini, hiç arayıp sormadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla ölünceye kadar bakma sözleşmesinin feshi ile dava konusu taşınmazda davalının adına kayıtlı olan payın iptali ile adına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etti.
DAVA SÜRECİNDE NELER YAŞANDI?
Taraflar arasındaki ölünceye kadar bakma sözleşmesinin feshi ile tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda mahkeme davacıyı haklı buldu. Karar istinafa taşınınca devreye giren Bölge Adliye Mahkemesi, kararı ortadan kaldırarak davanın kabulüne hükmetti.
Kararın temyiz edilmesiyle dosya Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin önüne geldi. Daire, Bölge Adliye Mahkemesi (BAM) kararını bozdu. Dosyayı yeniden ele alan BAM, ilk kararında direndi. Kararın temyiz edilmesiyle devreye bu kez Yargıtay Hukuk Genel Kurulu girdi.
DEDE HAKLI BULUNDU
Emsal nitelikte bir karara imza atan Genel Kurul; dedeyi haklı buldu. Oy birliği ile alınan kararda; bakım borçlusunun bakıp gözetme yükümlülüğü aksi kararlaştırılmadığı sürece, bakım alacaklısını ailesi içerisine alıp ikametgâh temini, besleme-giydirme, hastalığında tedavi, manevi yönden de her türlü yardım ve desteği sağlama gibi ödevleri kapsadığına dikkat çekildi.
Kararda şöyle denildi:’ ’Bakım alacaklısının sözleşme anında özel bakıma muhtaç hâlde olması gerekmez. Ölünceye kadar bakım sözleşmelerinde bakıp gözetme borcunun kapsamı ne akdin başında ne de devamı sırasında belirli olmayıp bakım alacaklısının hayatı boyunca oluşacak şartları tayin eder. Davacı, bakım borçlusu olan davalı torununun kendisiyle ilgilenmediği, bayramlarda elini öpmeye dahi gelmediği iddiasıyla eldeki davayı açmıştır. Dinlenen tanık beyanlarına göre davacının beklediği manevi desteğin davalı tarafından sağlanmadığı anlaşılmaktadır. Hâl böyle olunca tapu iptali ve tescil talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği, 6098 sayılı Kanun’un 617’nci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen şartların da oluşmadığı sonucuna varılmıştır.’’
Bu karar, özellikle aile içinde yapılan arsa ve miras anlaşmalarında verilen sözlerin ne kadar önemli olduğunu bir kez daha gösteriyor. Dedesini bayramda bile ziyaret etmeyen birinin bakım yükümlülüğünü yerine getirmiş sayılması zaten mümkün değil; Yargıtay’ın kararı oldukça yerinde.